In een stad met zoveel bomen en beschaduwde gevels als Apeldoorn is de belangrijkste vraag bij coaten niet welke kleur, maar of de muur zijn vocht kwijt kan. Gevels die een groot deel van het jaar in de schaduw staan, drogen traag. Een coating die daar te dicht is, sluit vocht in plaats van het buiten te houden. Daarom begint elk traject met een beoordeling van de ondergrond en pas daarna met de afwerking.

Wat wij vooraf beoordelen is steeds hetzelfde: is het voegwerk gaaf, zijn er scheuren, zit er vocht in de muur, en heeft de gevel eerder verf of coating gehad. Op nat metselwerk of over los voegwerk heeft coaten geen enkele zin, want dan verplaatst u het probleem naar achter de laag. In de naoorlogse wijken met harde cementvoegen ligt dat vaak gunstiger dan bij vooroorlogse handvormsteen met kalkvoegen.

De keuze tussen coaten en impregneren komt hier vaak neer op wat u met het uiterlijk wilt. Impregneren is kleurloos, trekt in de steen, stoot water af en laat de baksteen zichtbaar; het is de terughoudende optie. Coaten is dekkend, geeft een nieuwe kleur en een egaal oppervlak, en is vooral logisch bij vlekkerig, eerder geverfd of ongelijk metselwerk. Geen van beide helpt tegen optrekkend vocht uit de fundering.

Wij beloven geen energiebesparing van een gevelcoating en noemen geen vaste levensduur, omdat die afhangt van oriëntatie, ondergrond en voorbereiding. De zuidwestgevel krijgt de meeste slagregen; de noordgevel onder de bomen vraagt eerder om aandacht voor vochthuishouding. De prijs hangt af van oppervlakte, herstelwerk, ondergrond, bereikbaarheid en het aantal lagen, en volgt na opmeting.